Als ik schrijf, sneuvelt er altijd veel materiaal. Toen ik begon te schrijven, vond ik schrappen best lastig. Je hebt in elk stuk tekst tenslotte tijd en energie gestoken. Tegenwoordig heb ik met schrappen geen probleem meer.
Zo ben ik nu bezig met een fantasyverhaal over de eindstrijd tussen de Noorse goden. Ik heb zevenduizend woorden geschreven. Tot nu toe is het verhaal veel te ingewikkeld en lastig te volgen geworden. Wat betekent dat deze zevenduizend woorden in een kladbestand verdwijnen en ik opnieuw begin. Schrijven is inderdaad schrappen en elementen die geen functie hebben of die verloren zijn, verwijder ik rücksichtslos.
De plotlijn heb ik teruggebracht tot twee personen en hun onderlinge relatie maak ik belangrijker. Het wordt simpelweg een iets ander boek.
Sommige dingen blijven me verbazen. Heb je weleens eieren zien koken? Er verschijnen steeds meer luchtbellen tot ze minder worden, verdwijnen en het water echt aan de kook is. Waar komen die luchtbellen vandaan?
Wat ook een plezierige verrassing voor me was, was het verschijnen van een boek over de popgroep HET. Ik genoot van de beetje slome. Luie stem waarmee het lied ‘Ik heb geen zin om op te staan’ werd gezongen. Het nummer zelf was van Bobo Bouwer van ZZ & de Maskers. Van die band was mijn broer aanhanger. Ach ja, those were the days, oftewel zoals Peter Koelewijn zong: ‘Je wordt ouder, papa.’
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie