Schrijven, tuinieren en ander ongerief.
Ik zit een beetje tussen twee boeken in. ‘De galerij van Tiraki’ (laatste deel trilogie) ‘De tovenaarstweeling’ is verschenen en het 2de deel van ‘De ringen van Merlijn’, te weten ‘De strijd om Shangri-La’ (werktitel), ligt voor redactie bij de uitgever. Die houdt een korte winterstop. Nu weet ik wel dat ik aan de promotie van Tiraki moet werken. Daar ga ik ook aan werken, alleen nu even niet. Ik heb er geen zin in: begin januari start ik met promotie (persbericht, websites enz.).
Ik had zin om gewoon weer lekker te schrijven. Aan wat? Mijn hoofd stond niet naar de nieuwe serie ‘de vuurgoden.’ Daarin ben ik halverwege deel 2, maar nu even niet. Ik had meegedaan aan de schrijfwedstrijd van de Waterloper. Daar krijg je een juryrapport van en daar gaat het me om. Ik kan van de juryopmerkingen leren. Ik kan redelijk goed tegen kritiek. Het is wel zo dat het commentaar even in moet zinken. De eerste dag gooi ik het altijd nijdig opzij.
Pas de 2de dag kan ik met open blik naar de beoordeling kijken. En wat blijkt dan: het jurylid heeft nagenoeg altijd gelijk. Zo ook bij dit verhaal: personages waren niet uitgewerkt, het perspectief rammelde, de verhaallijn was warrig en al die zijpaden waren niet nodig. Bij schrijfwedstrijden zit je altijd vast aan een maximum aantal woorden. Dit verhaal hield op na circa 8500 woorden. Ik heb even nagedacht en toen besloten er een novelle van te maken. Een compleet boek van circa 70.000 woorden zag ik niet in het plot zitten. Meestal weet ik van tevoren hoeveel woorden er grofweg in een verhaal zitten.
De hoofdlijn van het plot bleef overeind; de rest ging radicaal op de schop. Uiteindelijk lag er een novelle van 24.500 woorden voor me of, beter gezegd, stond op mijn scherm. De plotlijn was duidelijker, alle ‘darlings’ hadden een schop onder hun kont gekregen en het karakter van de hoofdfiguur was beter uitgewerkt. Nu begon het lastige voor me: de taalfouten. Ik ben namelijk geen woorden-, maar een cijferman. Nu haalt Word er al veel fouten uit; dat scheelt. Ik gebruik ook LanguageTool. Die haalt er ook veel fouten uit. Tenslotte lees ik het verhaal heel rustig met een groot lettertype. Ook dan haal ik er fouten uit. Maar echt compleet strak Nederlands lukt met simpelweg niet.
Nu zoek ik nog een proeflezer. Niet iemand die het verhaal goed of slecht vindt. Ik zoek iemand die me vertelt wat er niet klopt in het verhaal. Iemand die kritisch is. Met zulk commentaar ben ik blij, want daar wordt het verhaal beter van.
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis.
Geef een reactie