Schrijven, tuinieren en ander ongerief.
De eerste opmerkingen van proeflezers heb ik binnen. Ik ben opnieuw in het verhaal gedoken en heb al een aantal situaties beter uitgewerkt. De novelle wordt er inderdaad beter van en ik zit nu op ongeveer dertigduizend woorden. Niet dat de omvang een doel is, maar het geeft aan dat verder verdiepen gevolgen heeft. Zinnen heb ik meer uitgebouwd en situaties, gebeurtenissen meer uitgewerkt. Ook heb ik een appendix toegevoegd met de belangrijkste namen en begrippen. Ik wacht nog op twee proeflezers. Intussen heb ik de beeldgrootte op 240% gezet en lees ik het verhaal hardop. Ook dat levert correcties op. Na de laatste aanpassingen i.v.m. de proeflezers moet ik het boek nog een keer door LanguageTool halen. Hiermee hoop ik nog meer taalfouten eruit te halen.
Overigens is het niet de eerste versie van dit verhaal, maar de vijfde versie, geloof ik. Je bent als schrijver nooit klaar na de eerste versie. Integendeel. Dan begint het werk pas echt. Na publicatie kijk ik nooit meer naar een verhaal om. Het ligt dan in de buitenwereld en is niet langer van mij.
Ik maak er geen geheim van dat ik een Beatle-aanhanger ben. Elke dag scheur ik een blaadje van de Beatle-kalender en soms staat er iets leuks op. Deze keer van Maarten van Rossum. Ik mag die oude mopperkont wel. Overigens wist ik niet dat hij een Beatlesfan was. Zijn muzieksmaak vind ik wat eenzijdig. Volgens Maarten is het voldoende het verzamelde werk van de Beatles te kopen: daarna is er nooit meer popmuziek van enige betekenis geproduceerd. Hij heeft meer van die rechtlijnige uitspraken en deze vind ik echt onzin. Ik moet er niet aan denken alleen nog naar muziek van de Beatles te kunnen luisteren.
Geef een reactie