verdorven wereld

Citaat uit de verdorven wereld.

In de auto stond het zweet stond op zijn voorhoofd. Eva praatte over blauwe en groene doorzichtige sluiers met een stem die dan hoog en snel, dan laag en langzaam klonk. Haar figuur werd wazig en beverig. Zijn laatste gedachten verdwenen in een werveling van doorzichtige doeken.

‘Ah, je bent bijgekomen, mooi, mooi.’

De muffe, lage gemetselde gang leek niet op een slaapkamer en het touw om zijn handen was echt wat anders dan de hem beloofde sluiers. ‘Ik dacht dat we gingen vrijen.’

‘O, ik had graag van je lekkere lijf genoten. Maar het poeder werkte supersnel. Jammer, maar het liefdesspel laat ik aan de lui aan de overkant. En geloof me, zoiets heb je nog nooit meegemaakt.’ Even wees ze naar een deur iets verderop, haar groene ogen stonden lang niet zo uitnodigend meer.

Het was niet zomaar een deur met die dwarsbalk ervoor. Twee sloten en de zware uitvoering van het kozijn lieten zien dat hij echt gesloten moest blijven.

‘Wat zit er achter de deur?’

‘Geduld, geduld. Nog even en een toekomst vol lust gaat voor je open.’ Ze klopte geruststellend op zijn been, maar daar trapte hij niet in.

‘Waarom lig ik vastgebonden?’

‘Sorry Thomas, mijn familie heeft behoefte aan versterkende middelen. Je hebt een gespierd stevig lijf en ziet er goed uit. Jij levert minimaal drie flessen op. Dat zijn zeker honderd dagen voor mijn familie.’

Balk en sloten lagen opzij en ze trok de deur piepend open. Het leek wel alsof ze een stuk ouder was in het vreemde diffuus licht. De kracht waarmee ze hem omhoogtrok, had hij niet verwacht. Leek haar hand op die van zijn moeder?

‘Kom, we gaan. Ik wil de deur niet te lang open laten staan.’

Verzet baatte niet. Voorbij de deur veranderde de gang. De stenen werden lijnen in fel wit licht. Zag hij het goed door het half doorzichtige witte vlak: naakte figuren en vreemde wezens?Een toekomst vol lust leek Thomas ter plekke nogal ongeloofwaardig. In een flits van licht verdwenen de laatste lijnen en iets zoog Thomas door het witte vlak. Waar was hij terechtgekomen? Het kwam hem bekend voor en toch ook weer niet. Toen wist hij het. Hij had het lied honderden keren bij optredens gespeeld en herkende de hemel en het groene land, de stoet met vreemde dieren, de naakte lijven en de bizarre vruchten. Boudewijn zong van het circus Jeroen Bosch.

Dit is de link naar Kobo.