column 15. Sinds ruim een jaar doe ik niet meer mee aan schrijfwedstrijden. Het kost me simpelweg te veel tijd en bijna nooit krijg je een juryrapport. Zo leer ik er niets van. Er is een wedstrijd waar ik wel aan blijf deelnemen: Waterloper. Daar moet je voor betalen, maar dat vind ik geen punt. Je krijgt een uitgebreid juryrapport en daar heb ik wat aan. De juryleden zijn terecht kritisch en het leidt ertoe dat ik beter leer schrijven. Want schrijven is toch een ambacht dat je in de praktijk moet leren.
Dit jaar had ik een beetje laat in de gaten dat de wedstrijd weer begonnen was. Ik heb nu nog ongeveer drie maanden om een verhaal van ongeveer tienduizend woorden te schrijven. Die tijd is kort voor mij, wellicht te kort. Dus wat doe ik? Ik struin door allerlei gestarte verhalen en ideeën heen om te zien of daar iets in te vinden is. Ik heb een begin van een verhaal van tweeduizend woorden waar ik iets mee kan. Denk ik. Het wordt niets: het voelt niet goed kloppen met de thema’s die voor de wedstrijd gelden en na een paar dagen stop ik ermee.
Ik begin opnieuw, nu vanuit de thema’s. Soms werkt gewoon schrijven zonder plot of plan bij mij het beste. Het plot komt meestal vanzelf. Zo ook nu. Na drie dagen weet ik welke richting het verhaal op wil en die aanwijzingen volg ik (een verhaal schrijft zichzelf). Nu is het een kwestie van doorschrijven en hopen dat ik de deadline haal.
Ik hou van wandelen. Deze keer wandelen we door de stad. De natuur laten we even links liggen, want je zakt weg in de plassen. Bij het bakkerscafé waren we nog nooit naar binnen gestapt. Sterker, we wisten niet eens van het bestaan. Ze hadden prima koffie en lekkere notentaart. Het brood zag er ook super uit.
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie