Schrijven, tuinieren en ander ongerief.

column

Mijn wedstrijdverhaal heb ik van onder naar boven gecorrigeerd. Het blijft nu even liggen; een verhaal moet als het ware rijpen. Ik heb nog tijd zat, dus laten liggen is geen probleem. Ik richt me op de correctie van mijn nieuwste e-novelle. Eerst alle stopwoorden nalopen. Onbewust gebruikt elke schrijver stopwoorden. Ik gebruik bijvoorbeeld ‘dat’ veel te veel en zo heb ik er nog een paar. Dus nalopen en een betere zin schrijven. Daarna doe ik de taalcontrole en als laatste stel ik het beeld in op 200% en lees ik het verhaal hardop voor. En weer haal ik er veel fouten uit. Dus ik ben nog wel even bezig. De e-novelle gaat waarschijnlijk ‘een kans op 1 miljoen’ heten, met als subtitel ‘En toch komen ze’. Het is een snufje science fiction en de rest is fantasy.

Als ik het boek gepubliceerd heb, wil ik ook gelezen worden. Dat wil elke schrijver en het gaat niet vanzelf. Daar moet je tijd insteken. Tijd die ten koste gaat van je schrijftijd. Jammer, maar het is niet anders. Ik gebruik Facebook en Instagram. YouTube zet ik ook met korte video’s. LinkedIn laat ik links liggen. Het platform heeft voor mij geen toegevoegde waarde. Daarnaast publiceer ik berichten en pagina’s op mijn blog www.eenverhaalschrijftzichzelf.eu.

Ik had weer niets in de Staatsloterij. Maar in de volgende trekking sla ik mijn slag. Het wordt minimaal een miljoen. Dat is toch niet te veel gevraagd? De eerste trekking van de Staatsloterij, toen nog Generaliteitsloterij geheten, vond plaats in de ridderzaal. Ongeveer 300 jaar geleden. Het doel was toen en nu nog steeds om de staatskas te spekken. Volgens mij lukt dat aardig. Ach, het geeft elke maand hoop en hoop is een groot goed.

Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.

Deel dit artikel