Schrijven, tuinieren en ander ongerief.
Ik liep tegen een wedstrijd van een site aan waar ik veel sympathie voor heb. Het punt is dat ik te laat achter de aankondiging kwam. Over drie weken is de deadline. Drieduizend woorden schrijf ik wel in die periode. De vraag is: wordt het een origineel verhaal waar ik zelf blij mee ben?
Voor een beetje leuk verhaal heb ik een plotlijn nodig en vind ik die niet binnen een dag of drie, dan kan ik deze wedstrijd beter vergeten. Met het enkele ideetje dat ik heb, kan ik niet uit de voeten. Schrijven is nu eenmaal niet “another day at the office”. Wat ik in zo’n geval doe, is wat veel schrijvers doen: wandelen. Voor mij is het een ideale manier om de creativiteit op gang te brengen en een plot of een stuk tekst te vinden.
Ik vind inderdaad een plotlijn. Daarna ga ik ermee aan de slag. Over het eindresultaat ben ik inderdaad tevreden. Nu nog herschrijven, stopwoorden verwijderen, de taalfouten eruit halen en hardop lezen. De laatste stap is insturen. Een ander mag bepalen of het een leuk verhaal is.
Ik zit weer in het ziekenhuis. Tegenwoordig krijg ik om de paar weken of maanden een prik in mijn oog. Het klinkt erger dan het is. Het is wel in een echte operatiezaal met alle toeters en bellen die daarbij horen. Maar het is lopende bandwerk. Binnen vijf tot tien minuten sta je weer buiten en is de volgende uit de volle wachtkamer vol grijze koppen aan de beurt. Het mankement heet maculadegeneratie.
Ach. Zoals het spreekwoord luidt: je wordt ouder, papa. O nee, dat is het nummer van Peter Koelewijn. Het spreekwoord is natuurlijk van de oude Cats: de ouderdom komt met gebreken.
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie