Eric de Noorman

eric de noorman doek
Wikimedia Commons, eigen werk van M.Minderhoud

Wie van boven de 65 heeft nog nooit van Eric de Noorman gehoord? Die zullen er zijn, toch voor velen is het een naam die jeugdherinneringen oproept. Uit de tijd van “toen was geluk nog heel gewoon” een bekende Tv-serie, maar ook een nummer van Kooten en De Bie uit Hadimassa. Het waren de 50-tiger jaren voor de welvaart Nederland binnenzeilde.

Eric de Noorman lezen?

Nog zie ik mezelf staan kijken naar de nieuwste uitgave van Eric de Noorman in het kleine kantoorboekhandeltje op de hoek van de straat. Ik geloof dat een nieuwe uitgave 25 cent kostte. Dat had ik niet. Dus het bleef bij kijken. Want in de bibliotheek waren stripverhalen destijds een zware erfzonde dat was vloeken in de kerk. Ik las ze bij vriendjes.

Dit waren de 50-tiger jaren, de jaren van wederopbouw, zonder computers en smartphones. Eric bood een ontsnapping uit de saaiheid van het bestaan. Tovenaars, heksen, dwergen, monsters en zingende zwaarden doorbraken de werkelijkheid van alle dag.

Oblong boekjes

Het was niet alleen die mystiek en de gevechten. Het waren ook de vrouwen van Eric. Die waren behoorlijk sensueel. Niet alleen Winonah, de priesteres uit Atlantis, waar hij mee trouwde. Mijn favoriet was Heidrun. Niet dat ze veel liet zien maar dat ze stevig rondborstig was, kon het wegwerken van de Nederlandse uitgever niet verbergen. Wie wilde genieten van de sensualiteit die Hans Kresse in zijn tekeningen liet zien, moest de Vlaamse oblongboekjes kopen. Daar deden ze niet moeilijk over een paar halfblote borsten en/of vrouwenbeen.

Zestiger jaren

In de zestiger jaren brachten de tweedehands boekjes goudgeld op. Nu is het minder maar € 20,– ben je in een stripzaak snel kwijt. Kijk op Marktplaats, daar zijn ze soms, maar niet vaak, goedkoper. Heel soms pak ik nog een boekje en bewonderd de tekenstijl van Hans Kresse. Ach, das war damals, opa. Als ik wil lachen pak ik Guust Flater. Altijd goed.

Maar Eric is nog niet vergeten. Bij het Station Arnhem hing een groot doek en op nog een plek. Die bij het station vind ik het mooiste. Het enorme doek werd in 2006 opgehangen. Het is nu verwijderd, maar komt ergens terug. Hopen we.

Hier vind je mijn contactformulier

Zo ga je naar mijn persoonlijke Facebook

Dit is mijn Instagram-account.

Deel dit artikel