‘Au.’
‘Dat speldenprikje van mijn dolk doet geen pijn. Het echte lijden moet nog beginnen.’
Deze drie mannen, met getrokken messen, zouden niet voor het ontbijt zorgen, zoveel was Bjor duidelijk. Hij had geen idee, wie ze waren en Suvi naast hem hield angstig de huiden voor haar borsten. ‘Wie zijn jullie en wat is dit?’
‘O, ga je de onnozele spelen. Wel Peter, beurzensnijder, zo onnozel was je niet toen je onze zus bezwangerde en vader bestal. We waren je spoor bijna kwijt tot we je op de ijsvlakte in de gaten kregen. Jij gaat eraan. We slepen je naar het galgenveld en binnen een uur ben je kraaienvoer.’
‘Nee, nee. Dit is een misverstand. Ik ben Peter niet.’
Minachtend wierp een van de mannen zijn kleding op het bed. ‘Kleed je aan. Nee, jij niet. Met jou wil ik graag plezier maken.’
‘Heb je geld?’
Dat had de man.
Ze sleepten hem mee, richting het galgenveld.
‘Nee, nee, nee, ik ben die Peter niet.’ Aan de extra klappen te merken, trokken ze zich er niets van aan. Dit was niet zijn bedoeling toen hij de spreuk toepaste. Hij zou met iets goeds moeten komen of hij hing straks aan een touw te bungelen. Van de draken kon hij geen hulp verwachten, alleen de Oude wist dat hij een draak-mens verwisseling had uitgevoerd. Wacht, in het bierhuis spraken ze over de druïde en zijn gebed naar de draken. Misschien was dit de oplossing. ‘Ik wil het oordeel van de druïde. Hij kan getuigen dat ik draak ben, geen mens.’
Het zette het groepje aan het denken. Druïde, draken dat kon linke soep worden. Besluiteloos keken ze elkaar aan. Een hakte de knoop door. ‘We gaan naar de druïde. Dat levert je een uurtje langer leven op. Met zijn oordeel bungel je ook aan de galg.’
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Wil je terug naar deel een? Dit is de link.