Monsters
![monsters 2](https://eenverhaalschrijftzichzelf.eu/wp-content/uploads/2023/09/afbeelding-5.png)
Monsters? Geen Fantasyboek zonder monsters. Tenminste, meestal komen er wel monsters in voor. Of op zijn minst een huidenwisselaar of zoiets. In mijn boek ‘Draken, reuzen en zwarte dwergen’ valt het aantal monsters nogal mee. Het gevaarlijkste monster is de zwarte veelarm. Dat is een dodelijke octopus. Uiteraard komen ook draken in mijn boek voor, maar die zijn alleen gevaarlijk voor hun vijanden. Zoals de dwergse krijgertovenaars. Lyam groeide op bij de elfen en die geloofden in de Grote Gemene Gruwel. Dat is nog eens een monster. Hier beperk ik me tot de zwarte veelarm.
Citaat
![monsters 2](https://eenverhaalschrijftzichzelf.eu/wp-content/uploads/2023/09/afbeelding-4.png)
Faelar stootte Nuvian aan, wees naar beneden en zei: ”Wat is dat grote zwarte ding wat daar omhoogkomt.” Dat waren de laatste woorden van Faelar. Geruisloos sloeg een snavelvormige bek toe en krakend brak van de sloep het achterstuk af. De gillende professor sleurde het dier mee. Het restant van de sloep tolde rond in de draaikolk, tot het beest weer opdook en met zijn lange armen Faelar, Nuvian, Bellas en Lyam mee naar beneden trok. De golven boven hun hoofden braken de angstkreten af .Zuignappen van het monster trokken de huid van Lyam’s been. De niet te harden pijn voelde of duizenden naalden diep zijn been indrongen. Door het hoofd van Lyam schoot de laatste zin van de oude man “Bloedend rood rukt hij de visser uit het leven.” Wat had hij daaraan met het water dat als een steeds strakker aandraaiende riem op zijn lijf drukte . Keer op keer rukte hij aan de dikke arm. Tevergeefs, de arm bleef muurvast. Als hij niet snel iets verzon, stierf hij hier. Rood, rood zong door zijn hoofd. Was dit soms zijn laatste gedachte? Rood? Vuur! Een vuurvloek werkte hier niet, dat bestond niet. Het was het enige dat hij kon verzinnen. Hij greep de arm en bij toeval pakte hij ook de tentakel, waaraan Bellas vastzat. Tân, tân, tân, onophoudelijk dacht hij vuur, vuur, vuur. Hij voelde zich wegzinken, het grijsblauwe zeewater veranderde in zwart. Hij redde het niet. Tot het beest zowel hem als Bellas losliet.
Recensies van ‘Draken, reuzen en zwarte dwergen’ vind je hier. Verder is het boek ook als e-book uitgegeven en in de bibliotheken kan je het boek lenen.
Hier vind je mijn contactformulier
Zo ga je naar mijn persoonlijke Facebook
Dit is mijn Instagram-account.
Op TikTok vind je me ook
Geef een reactie