De mensen die de ruimte binnenstapten, waar gezang en glasgerinkel uit klonk, volgde hij. Mensen praten graag en daar ving hij vast en zeker op of zijn angst terecht was.
Stil boven een biertje hoorde hij de discussie. ‘Dat doen draken nooit, ze zweven alleen hoog in de lucht. ‘Heb je poep in je ogen? Ik zag de draak zijn vuur op het poortgebouw loslaten. Zelf kon ik ternauwernood wegkomen. Waard, doe me nog een biertje. ‘Ze doen zoiets niet.’ De optimist was de enige en dat bleef niet zonder gevolgen. Met vallende stoelen, groot aardewerk, gevloek, klappen en schoppen werkten de anderen de ontkenner de deur uit. Bjor voelde zich niet prettig in dit geweld, deed een greep in de dikke beurs en smeet iets zilverachtigs op de toog. ‘Is het zo voldoende?’ De herbergier knikte blij en stopte de munt snel weg.
Hij moest meer weten en dat kon het beste in zo’n zelfde soort gelegenheid. Honderd meter verder stapte hij, onder het uithangbord met een kruik bier, door de halve deur naar binnen en onder de gasten was slechts een gespreksonderwerp.
‘Ik heb die draak vaak zat gezien in de zilveren schittering van de zon. Alles wat hij deed was zweven op de thermiek en nu dit.’
‘De rotzak dreigt alles in brand te steken. Alleen als we een koe en een kist goud in de grot hoger in de bergwand achterlaten, doet hij het niet.’
‘Lekkere keuze armoe of geen huis. Daar blijft het vast niet bij. Wat zegt de druïde?’
‘Die roept de draken aan, misschien krijgen we een oplossing te horen.’
Naast hem schoof een vrouw aan het tafeltje. ‘Hallo, ik heet Suvi. Dat betekent zomer. Daar lijkt het nu nog niet op, maar dat komt wel. Ik zag wat je betaalde aan de herbergier en ben je gevolgd. Je betaalde veel en veel te veel. Laat me je beurs zien.’
Uit zijn beurs lagen twee munten op tafel. ‘Kijk voor dit bronzen muntje krijg je een biertje. Voor deze zilveren munt huur ik een kamer en ga met je mee naar boven. Voor de hele nacht’
Ze leunde tegen hem aan. Voor het eerst voelde Bjor de zachtheid van een vrouwenlichaam, het gaf hem een lekker gevoel. ‘Dank je wel. Wil je wat drinken. Ik heet Bj… Peter.’
De vrouw negeerde de verspreking en dat biertje wilde ze. Ze wilde meer, haar hand gleed over zijn benen naar boven tot ze zijn geslachtsdeel streelde. Dit was heel iets anders dan de gedachte die hem al dagen bezighield, namelijk waar vond hij de draak om terug te keren in zijn eigen lijf. ‘Laten we naar boven gaan,’ fluisterde ze.
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
wil je terug naar deel een? Dit is de link.