‘Hahaha. Laat je nakijken. Je hebt nog steeds het verstand van een kikkervisje,’ hoorde de kikker van zijn broers en zussen. En ze kregen hulp. ‘Dit is het oliedomste idee dat ik ooit gehoord heb,’ zei de oude wijze kikker. De kikker hoorde zijn familie en de wijze kikker. Maar luisteren? Nee hoor. ‘Eigenwijs stuk kikkerprut,’ hoorde hij als laatste. Hij vond zichzelf niet eigenwijs; hij had een eigen mening. Hij ging het water uit, stak de weg over en ging op avontuur bij de mensen. Niet voor lang
‘Ga weg, kikker. Jij hoort hier niet.’ De eerste klap van de bezem mepte de kikker tot vlak bij de deur. De tweede klap miste hem net en gaf de kikker de gelegenheid naar buiten te vluchten. Op avontuur gaan bij mensen was toch geen goed idee. Hij had moeten luisteren naar de anderen. Hij wist nu ook dat hij in het water thuishoorde. Met reuzensprongen verliet hij de tuin en stak de weg over op zoek naar de veiligheid. Voor hem glinsterde het beschermende water.
‘Bammmm.’ Stijf bevroren keek de kikker naar de stokken waar hij tegenaan geklapt was.
‘Wel, wel. Dit is een goede plek. De kikkers komen gewoon naar je toe.’ De bek sperde zich open en kwam naar beneden.
Hij was nog zo jong en nu al reigervoer. Het geluid van rennende voeten deed de reiger aarzelen en gaf de kikker hoop.
‘O nee, dat gaat niet gebeuren. Verdwijn, reiger.’
De kikker zag de reiger met schelle kreten wegvliegen en zag hij nu rook uit de staart?
De vrouw boog zich naar de kikker en zei: ‘Wat een leuke, lieve kikker. De meeste afgestudeerde heksen krijgen een uil of een kat van hun ouders. Voor mij als wees is dat niet mogelijk. Een kikker als huisdier is uniek en ik wil je graag bij me houden. Dan heb je een naam nodig. Namen zijn belangrijk; die hebben gewicht voor de naamdrager. Het eerste wat je ziet, is vaak bepalend voor een naam. Zeker bij heksen. Jammer genoeg is een ridderspoor blauw. Jij bent groen. Hmmm, hoe los ik het kleurverschil op? Ik noem je gewoon ridderspoor. Nee, dat is te lang en slaat nergens op. Ridder de Kikker klikt niet. Dat is een kikker op een paard. Spoor de kikker? Lijkt nergens op. Rid de kikker? Nee, ook niets.
Hmmm. Ik heb het: Rik. Rik vind ik een mooie naam. Het rolt lekker, Rrrrik, net als kikkerrr.’ Ze gaf hem een kusje en keek afwachtend. ‘Hmmm, je verandert niet in Rik de prins. Het zou wat zijn als ik, een net afgestudeerde heks, een prins wakker kuste. Alle heksen zouden stinkend jaloers zijn. Je blijft Rik de kikker en dat vind ik ook fijn.’ Rik verdween in haar binnenzak.
De kikker vond het prachtig. Hij heette Rik. Hij was iemand: een kikker met een naam. En de naam Rik voelde goed.
(Wordt vervolgd)
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.