Rustig hing de Hexa B360 boven de tafel. ‘Prachtig. Ik heb wat ik wilde.’
‘Ik ook.’ Razendsnel kwam de djinn uit het kannetje en groeide tot meer dan manshoogte. Isadore daarentegen kromp. De djinn greep haar. ‘Ik zei toch dat er geen nieuwe kans kwam. Jouw toekomst ligt in het kannetje. Voortaan mag je drie wensen vervullen. Het kannetje viel op tafel. De sleutel hing naast de voordeur en met de deur op slot verdween de djinn naar Lea om haar op te halen.
Voorzichtig opende Lea de deur van Isadore’s huis. Het kannetje, het toverboek en de zuurstok lagen nog op tafel; de bezem zweefde. Lea proefde de zuurstok. ‘O lekker. Inderdaad magisch.’
Uit het kannetje klonk: ‘Ik heb drie wensen voor je. Alsjeblieft, vraag er een.’
‘Nee, Isadore, dankjewel. Rik, de vijver waar je het kannetje vond, lijkt mij een prima bergplaats. Het toverboek neem ik mee. Misschien staan er bruikbare spreuken in. Voor nu heb ik een vuurspreek nodig. Ah, hier heb ik er een.’
Uit het kannetje klonk nog steeds: ‘Alsjeblieft, doe een wens.’
Rik negeerde het gefluister en zei: ‘Je leest van rechts naar links.’
‘Een onbekende spreuk lees je altijd in omgekeerde richting. Zo leer je de woorden zonder de spreuk echt te gebruiken. Als we buiten zijn, spreek ik hem uit van links naar rechts.’
Van een veilige afstand sprak Lea de vuurspreuk uit, gezeten op haar nieuwe bezemsteel. Van het huis van Zwarte Isadore bleef alleen een brandvlek over. . Kom, we zijn hier klaar. Nu het kannetje nog laten verdwijnen en dan gaan we naar huis.’
Thuis vroeg Lea: ‘Wat gaan jullie nu doen? Gaan jullie weg of blijven jullie bij mij? Het laatste zou ik fijn vinden.’
‘Ik blijf bij je. Hier voel ik me veilig voor reigers en in de vijver komen vast en zeker leuke kikkervrouwen.’
‘Ik wil graag bij jullie blijven. Jullie hebben me gered. Ik voel me fijn hier en mijn djinnkrachten kun je goed gebruiken.’
Tevreden zei Lea: ‘Met zulke helpers krijg ik zeker klanten. Het boek bestudeer ik. Ongetwijfeld staan er spreuken in die ik als witte heks ook kan gebruiken.’ Ze vond twee verdedigingsspreuken. Ze klapte het boek dicht om het nooit meer open te maken en begroef het in de tuin. Xeres legde er een grote, zware steen op. ‘Die kan niemand oppakken,’ zei hij tevreden.
(Wordt vervolgd)
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Wil je het verhaal vanaf het begin lezen? Klik hier.