column 37

Schrijven, tuinieren en ander ongerief.

Sorry, ik heb een paar keer de column over moeten slaan. Ik heb zomergriep. Het is lang geleden dat ik de griep stevig te pakken had. Eentje waarbij je wel beter wordt, maar totaal geen energie meer hebt. Dat moet zich langzaam herstellen Het schrijven begint deze week weer langzaam op gang, maar stelt nog niets voor. Als ik een uurtje wat geschreven heb, is de koek op. Dus hier blijft het bij in deze column.

Wat ik wel fijn vind, is dat het weer eens regent. Een aantal planten in de tuin hebben het begeven, gelukkig had ik bijtijds stekken gemaakt. Dus het komt wel goed. De geraniums zijn ijzersterk. Ze zien er niet goed uit, maar overleven het wel. Bessen heb ik niet gezien; die vielen van de droogte van de struiken.

Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.

Als voorproefje hierbij een citaat uit de bundel ‘Helse sprookjes’. Het gaat over Doornroosje.

Doornroosje heeft zich helemaal niet geprikt aan een naald. Ze kan niet spinnen. En een vervloeking bij haar geboorte? Een heks in de buurt? Daar is niets van waar. Honderd jaar slapen? Dat bestaat niet. En een heel kasteel honderd jaar in slaap? Hoe blijf je in leven en hoe zit het met je pensioenopbouw? Bij niet betaalde aanslagen komt de belastingdienst en die legt beslag op het huis. Zonder pardon smijten ze je op straat, slapend of niet. Kortom honderd jaar slapen is tamelijk ongeloofwaardig: het stuit al snel op wetten en praktische bezwaren.

Er komt een koning in voor, geen koningin.

Oké, Doornroosje valt min of meer in slaap maar de aanleiding is veel prozaïscher: iemand moet en zal haar moeder als vrouw hebben, vermoordt de graaf en slaat het kasteel kort en klein. Meer moorden volgen, gelukkig niet van onschuldige kinderen. En ja, een koningszoon treedt op en die hoeft zich niet door een doornhaag te worstelen.

Doornroosje wakker kussen? Wel nee. De prins kust haar en Doornroosje kust met plezier en enthousiasme terug.

Met die kus eindigt het niet: er wordt nog stevig gevochten en gemarteld.