
Hoog in de lucht trokken de negen rendieren de slee razendsnel richting Spanje. De aanmoedigingskreten van de Kerstman hielpen om de vaart erin te houden. ‘Hoeba, hoeba, zo gaat die goed. Hoeba, hoeba, hop, hop, hop.’ Het bijzondere was dat de Sint geen last van de kou had. ‘Claus, hoe hou je het hier warm?’
‘Ho… ho … ho …, dit is typisch een vraag voor jou. In een hardrijdende auto is het ook niet koud en bij mijn slee werkt het precies hetzelfde.’
Sint begreep het en genoot van het landschap. Na vijf uur passeerde de slee, met Rudolph het rode neusrendier voorop, de Pyreneeën.
‘Sint, waar zal ik je afzetten?’
‘Claus, graag in het zuiden in het dorp San Nicolás. Daar heb ik een buitenhuis om uit te rusten en te zonnen de tuin.’
Sinterklaas moest het de Kerstman nageven. Hij zette hem keurig af voor het buitenhuis.
De Sint schudde de hand van de Kerstman. ‘Dank je wel. Mijn verblijf bij je is me goed bevallen. Misschien moeten we vaker samenwerken.’
‘Ho … ho … ho …, doen we. We houden contact.’
Rendieren kwamen hier niet elke dag en zodra ze de Sint zagen, stonden de huispieten te springen, te dansen, maakten koprollen en gaven elkaar high-fives. ‘Hoera, hoera, de baas is terecht.’
‘Ja, ja, ja, geef me eerst eens lekkere chocolademelk. Van de warme melk met boter en kaneel van Claus heb ik genoeg.’
Twee dagen later was de Sint tot rust gekomen en belde voor de Mobielpiet. ‘Piet, luister. Bij het missen van de boot merkte ik dat ik de moderne tijd niet helemaal buiten kan sluiten. Het gaf moeite om terug te komen. Ik wil dat je zo’n praatkastje voor me koopt …’
‘Het heet mobieltje Sint.’
‘Ja, ja, onderbreek me niet. Koop zo’n ding en leer me hoe ik dat mobieltje kan gebruiken.’
(Einde)
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie