In de korte verhalen staan verhalen van 500 tot 1000 woorden. Het gaat over van alles en nog wat, van Trump tot sneeuwklokjes
Ik ben tuinfreak en man, meestal is de combinatie tuinfreak en vrouw. Ik bezoek of beter gezegd bezocht, want we zijn kleiner gaan wonen, regelmatig kwekerijdagen, zoals in Bingerden en Hex. Daar lopen mannen en … Lees verder
De postbezorger, de whatsapp bezorger avant la lettre, komt nu nog zelden langs. Met Nieuwjaar heeft hij het druk, de beste wensen gaan nog vaak via een kaart. Meestal … Lees verder
Wie schrijft er nog een brief? Ik niet en het gebeurt zelden dat er een brief op de mat ploft. Wat zou er aan de hand zijn, is de eerste schrikgedachte. Of het is een blauwe envelop … Lees verder
Natuurlijk ken ik de Foo Fighters. Ik mag dan oud zijn maar seniel ben ik niet en rockmuziek is mijn ding. Geef mij drie gitaren en een drumspel en ik ben … Lees verder
“Weet u de weg naar Morrow Hall?”
“De eerste weg rechts en de tweede links, je kunt dat statige gebouw niet missen.”
De motor sloeg af, even wachtte ik met uitstappen, wat zou ze zeggen? Ik voelde … Lees verder
Nijmegen is een oude stad en tot ergernis van Maastricht ook nog eens de oudste stad van Nederland. Nijmegen doet me denken aan Delft. In de verte dan, want er … Lees verder
In de buurt van Twin Falls had ik een meevaller. Ik dronk koffie, zij speelde mondharmonica. Ik gooide de benzinetank vol, de eerste duizend kilometer zat erop, ik dacht aan die slaapverwekkende highway die voor me lag, … Lees verder
Dat uren lamlendig hangen voor de Tv hielp niet en van die nieuwe klap van John knapte ik eerder af dan op.
“Alsjeblieft, jochie, hier.”
Verbluft las ik Fairmont State University, Morrow Hall, 100 Falconcrest Lane, … Lees verder
De ladder lichte ik makkelijk van de haken, een keer struikelde ik bijna over zo’n stomme tuinkabouter, met de voorkant van de ladder kon ik die smak op het gras vermijden zonder geluid te maken. Wat moest … Lees verder
Half huilend, wanhopig pratend, knielend voor de telefoon, bonkend tegen het glas, ik bofte dat niemand langs de telefooncel liep. Smekend voor de tiende keer, zei ik: “Alstublieft, mevrouw Avery, ik moet met haar praten, … Lees verder
Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén