‘Klaas … Klaas … wakker worden.’
‘Au …au …wat …wat?’ Hij veegde het grote oor, dat opnieuw op zijn wang sloeg, weg. ‘Flappie, waarom laat je me niet lekker slapen?’
De Paashaas keek hem verbaasd aan. ‘Je mist je boot, je hebt veel te lang geslapen en ik dacht er niet aan om je wakker te maken.’
‘Alle pepernoten nog aan toe.’ Dit keer was Sinterklaas klaarwakker. ‘Laat het ontbijt maar zitten. Waar is mijn tabberd, de mijter en de mantel?’
De grote oren van de Paashaas raakten bijna in de war, zo hard moest hij lachen. ‘Ontbijt?’ hikte hij nog na. ‘Lunch zal je bedoelen en je belde gisteravond in je dagelijkse kloffie bij me aan. Ik heb wel chocolademelk voor je.’
Ach ja, natuurlijk, herinnerde de Sint zich. Nadat hij vannacht de laatste pakjes weggebracht, vond Sinterklaas dat het tijd was voor een verzetje. De teugels van Ozosnel gooide hij naar de paardenpiet. Zich aan boord omkleden was een fluitje van een cent en een half uur later belde hij bij Flappie aan.
Maar nu zat hij in de problemen. ‘Caramba. Flappie,’ riep hij uit. ‘Ik heb geen tijd voor chocolademelk, ik moet de boot halen.’
Voor zo’n oude man maakte hij een flinke snelheid, vond de Sint. Dat leverde verbaasde blikken van mensen op, maar daar trok hij zich niets van aan. Hadden die nog nooit een oude man met een witte baard zien hardlopen?
(Wordt vervolgd)
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie