
‘Nee, mijn pak hangt in de klerenkast op mijn schip. En dat is gelijk het probleem. Ik heb de boot gemist. Kan ik een paar dagen hier blijven tot ik vervoer naar Spanje geregeld heb? En wil je daarbij helpen?’
‘Gossie, wat vervelend. Ja, natuurlijk. De jongste kan wel een paar dagen bij haar zus op de kamer. Wil je koffie?’
Dat wilde de Sint en ze kletsten wat bij tot de jongste, Sandra, uit school kwam. Het meisje van acht bleef vol ontzag naar de onbekende man staren.
‘Dag meisje, ik je opa Sinterklaas uit Spanje. Hoe vond je de voetbal die je van me gekregen hebt?’
Bedeesd fluisterde het meisje: ‘Heel mooi, het is een fijne bal. Mag ik op school vertellen dat mijn opa Sinterklaas is.’
Haar moeder schudde het hoofd. ‘Dat kun je beter niet doen, ze geloven het niet en pesten je daarmee.’
‘Weet je wat,’ zei opa Sint, ‘Volgend jaar kom ik op 5 december naar jouw school en vertel dat ik je opa ben. Als ze het niet geloven, mogen ze zelfs aan mijn baard trekken en ik kan ook een beetje toveren.’
Het toveren kwam van pas toen de oudsten, Wim en Ina, uit school kwamen. Die keken wel even raar op dat hun andere opa uit Spanje ineens bij hen aan tafel zat. De laatste keer dat hij langs kwam hadden ze nog ongeveer de leeftijd van Sandra. Sinterklaas brak de spanning door twee-euromunten uit hun oren te toveren ‘Alsjeblieft, voor je spaarpot.’
(Wordt vervolgd)
Wil je meer van me lezen? Mijn boeken vind je bij Ambilicious en Kobo. Bij Kobo-plus zelfs gratis. Ben je nieuwsgierig naar mijn volgende boeken? Wil je weten wanneer er een boek verschijnt? Stuur me (wimaf25wag@gmail.com) je mailadres achter en ik hou je op de hoogte.
Geef een reactie