KIKKERS ETEN KIKKERS DEEL 2
Er is meer te zeggen over de kikker dan alleen het culinaire genoegen. Bijvoorbeeld een van de dialectnamen voor de kikker is: landpuit of veldpuit. En dat moet je weten om de bijnaam van de bewoners van Berlare te snappen: ‘puitenkloppers’. Die danken ze aan een vroegere bijverdienste en als je een gevoelige maag heb, kan je het volgende beter overslaan. Die Berlarenaars vingen en doodden kikkers: ze sneden de kikkers boven de dijen door en verkochten de poten aan de plaatselijke restaurants als delicatesse. Ik moet er gelijk bij zeggen dat Berlare een plaats in België is. Dat verklaart misschien veel.
Er is een spreekwoord dat dicht bij de menselijke natuur komt: verkikkerd op iemand zijn. De betekenis hoef ik niet uit te leggen. Het komt voort uit de paardrift van de kikker: ze lusten er wel pap van. Net als mensen. En voor vreemd gaan schaamt de kikker zich ook niet. Als een wijfje eieren legt en haar mannetje die vervolgens bevrucht, blijft een deel van de eitjes onbevrucht achter. Het zijn er namelijk duizenden. De onbevruchte eitjes zouden normaal gesproken verloren gaan. Maar kikker vrijgezellen willen ook wel eens wat en lozen hun kwakje op de onbevruchte eitjes. Tja, ook bij mensen komt het wel eens voor dat pa niet de vader is.
Ik neem met gemengde gevoelens afscheid van de jarige jet. Dat verhaal en het bewijs, de foto, zitten me dwars. Ach, die lieve kikkers. Daar gaat mijn laatste onschuld; dezelfde weg als de tandenfee en Sint-Nicolaas. Foetsie, jammer, jammer.
Wil je meer van mij lezen? Mijn boeken vind je bij Kobo. Bij kobo-plus gratis.
Geef een reactie